Zdumiewająca rozmaitość form, a także własny repertuar tonów emocjonalnych, od patosu po gorzką ironię, oszczędność i panoramiczne obrazowanie powodują, że obcujemy z poezją - jak pisał Zbigniew Jerzyna - dojrzałą, świadomą swego artryzmu, odważną w obronie wartości etycznych i uporczywie trzymającą się wiary wskazującej na głęboki sens Sztuki życia.