Wiele razy do roku podczas uroczystości w Polsce i za granicą rozbrzmiewaja słowa: Dał nam przykład Bonaparte, jak zwyciężać mamy. Czy pod tą opinią o Napoleońskich zwycięstwach podpisaliby się Polacy wcieleni w 1808 roku do Wielkiej Armii i w jej szeregach skierowani do walk na Półwyspie Iberyjskim podczas hiszpańskiej wojny o niepodległość?

Książka stara się przynieść odpowiedź na to pytanie, przybliżając polskiemu Czytelnikowi obraz hiszpańskiej części kampanii Napoleona Bonapartego oraz polskiego w niej udziału. Autorka wizję tę rekonstruuje na podstawie wspomnień żołnierzy napoleońskich, a także na podstawie dzieł literatury pięknej, które przechwyciły i wykorzystały ten wątek. Okazuje się, że w odczuciu uczestników zapirenejskiej kampanii Napoleona, jeżeli w ogóle można mówić o zwycięstwie, to jest to zwycięstwo pyrrusowe, na którym cieniem kładzie się oblężenie Saragossy i towarzyszące mu okropieństwa wojny, upamiętnione zarówno w cyklu rycin znakomitego malarza i rytownika, a także świadka powstańczego zrywu Hiszpanów, Francisca de Goi y Lucientes, jak i na kartach wielu wspomnień polskich żołnierzy w szeregach Wielkiej Armii.