Na początku XIX wieku w miejscu drewnianego dworu Wojciech Kiciński postawił murowaną trzypiętrową kamienicę, zaprojektowaną przez Antoniego Corazziego. Był to w tym czasie najwyższy budynek w Warszawie. Po drugiej stronie ulicy natomiast kasztelan Ksawery Lewicki zbudował pałac, który potem stał się własnością rodziny Branickich.
W dolnym odcinku Smolnej na początki XIX wieku powstała Rządowa Fabryka Dywanów i Kobierców, a później Rządowa Fabryka Machin Żelaznych. W czasie powstania warszawskiego ul. Smolna została niemal całkowicie zniszczona. Po wojnie odbudowano część domów, a na części terenu urządzono zieleniec.