Pośmiertny monolog życiowego pechowca w wykonaniu świetnego Cezarego Pazury, komedia z pieprzykiem.

Życie reżysera nie zawsze oznacza sławę i pieniądze. Wie o tym najlepiej Adaś Miauczyński, który nieboszczykiem już będąc wspomina swoje delikatnie mówiąc, niezbyt udane 40-letnie życie.
Adaś od dzieciństwa miał pecha… Matka ubierała go w sukienki, w pracy nikt się z nim nie liczył, jeździł zdezelowanym maluchem, a i z kobietami się nie układało… Chciał zostać kimś, ale jakoś nie wyszło, chciał się wybić ponad przeciętność, ale “zły los” się na niego uwziął. “Znowu drugi, całe życie drugi” wspomina niewykorzystane szanse, niespełnione miłości, przemijanie – samo życie…