Out of stock
Ostatnio widziany
3/18/2013
|
Product info / Cechy produktu
Rodzaj (nośnik) / Item type
|
książka / book
|
Autor / Author
|
Anthony Storr
|
Tytuł / Title
|
Samotność
|
Podtytuł / Subtitle
|
Powrót do jaźni
|
Język / Language
|
polski
|
Seria (cykl) / Part of series
|
Z WAGĄ
|
Wydawca / Publisher
|
W.A.B.
|
Rok wydania / Year published
|
2010
|
Tytuł originału / Original title
|
Solitude. A Return to the Self
|
Języki oryginału / Original lanugages
|
angielski
|
|
|
Rodzaj oprawy / Cover type
|
Twarda
|
Wymiary / Size
|
14.5x21.0 cm
|
Liczba stron / Pages
|
320
|
Ciężar / Weight
|
0.4400 kg
|
|
|
ISBN
|
978-83-7414-768-2 (9788374147682)
|
EAN/UPC
|
9788374147682
|
Stan produktu / Condition
|
nowy / new - sprzedajemy wyłącznie nowe nieużywane produkty
|
Book in Polish by Anthony Storr. Dla współczesnego człowieka samotność to pojęcie negatywne. W dzisiejszym świecie, nastawionym na sukces, wymagane jest otwarcie się na innych. Wszechstronne kontakty zapewniają nie tylko powodzenie, lecz także poczucie wewnętrznej harmonii, spełnienia i szczęścia.
Czy tak jest naprawdę? Storr, opierając się na badaniach Freuda i Junga, wyjaśnia, że samotność nie jest pojęciem jednoznacznym. Owszem, niekiedy ma destruktywny wpływ na psychikę człowieka, zwłaszcza jeśli jest wymuszona (Storr przedstawia niejeden drastyczny przykład), istnieje jednak jej drugie oblicze. Genialni artyści i naukowcy, tacy jak Beethoven, Kant czy Newton, tworzyli swoje największe dzieła z dala od innych. I - jak sami pisali - to właśnie dzięki samotności zyskiwali wewnętrzny spokój. Ludzie, którzy dzięki dobrowolnemu życiu w izolacji osiągnęli szczyt swoich twórczych możliwości, są przykładem na to, jak każdy z nas może osiągnąć psychiczną równowagę i poczucie sensu.
Dama z epoki wiktoriańskiej regularnie, każdego popołudnia wycofywała się, by odpocząć. Było to konieczne. Panujące wówczas konwenanse wymagały od niej nieustannego skupienia na potrzebach innych, a jednocześnie ignorowania własnych pragnień. Popołudniowy wypoczynek pozwalał odetchnąć od roli uważnego słuchacza i pomocnego anioła; roli, która nie pozostawiała miejsca na ekspresję samej siebie. Nawet Florence Nightingale - a daleko jej było od zamykania się w roli pomocnego anioła - w pewnym momencie odkryła, że jedynym sposobem, by móc poświęcić się nauce i pisaniu, jest rozwinięcie w sobie choroby nerwicowej, która uwolniła ją od ciężaru obowiązków domowych i pozwalała wypocząć w zaciszu sypialni.
(fragment)