Nie ma co się od razu układać z całym światem, trzeba po kawałku. Kalenberek to historia o takim właśnie układaniu się z kawałkiem świata na jego prawach i opowiedziana wywiedzionym z niego językiem. Składa się z wierszy oddających głos ludziom i miejscom na uboczu. Mówi o mikrokosmosie poskładanym kiedyś tymczasowo z tego, co było pod ręką i tak już zostało.