Napisanie czegokolwiek pozytywnego o najdawniejszych dziejach Słowian i ich dziedzictwie jest we współczesnej Polsce aktem odwagi. Mimo to coraz więcej osób zaczyna rozumieć i doceniać nasze dziedzictwo, próbuje poznawać i popularyzować wiedzę o najdawniejszej historii, czując się Słowianami/Sławianami czy Lechitami. To ich nazywa się w publicznym obiegu „,turbosłowianami“,.

Tomasz Kosiński, autor wielu książek o historii, obyczajach i wierzeniach Słowian w zarysie przedstawia początki słowianolubstwa, w tym kształtowanie słowiańskiej tożsamości od zarania dziejów do upadku Pierwszej Rzeczypospolitej, powrotu do korzeni w okresie romantyzmu i Młodej Polski oraz pojawienie się idei panslawizmu, słowianofilstwa, neoslawizmu czy slawoznawstwa. Dalej opisuje, jak wyglądało słowiańskie odrodzenie po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku oraz jak wyglądał ruch neosłowiański w Polsce Ludowej. Dużo miejsca poświęca analizie słowiańskiej odnowy we współczesnej Polsce. Charakteryzuje także pojęcia, takie jak „,turbosłowiaństwo“,, „,rodzimowierstwo“, czy „,neopogaństwo“,.