Out of stock
Ostatnio widziany
6/16/2024
|
Product info / Cechy produktu
Rodzaj (nośnik) / Item type
|
książka / book
|
Dział / Department
|
Książki i czasopisma / Books and periodicals
|
Autor / Author
|
Krystyna Nepomucka
|
Tytuł / Title
|
Tamaryszek i serca dwa złączone. Pamiętniki czerwonej szminki. Tom 25
|
Seria (cykl) / Part of series
|
Pamiętniki pisane szminką
|
Wydawca / Publisher
|
Edipresse Polska
|
Rok wydania / Year published
|
2014
|
|
|
Rodzaj oprawy / Cover type
|
Miękka
|
Wymiary / Size
|
11.0x18.0 cm
|
Liczba stron / Pages
|
224
|
Ciężar / Weight
|
0.1690 kg
|
|
|
Wydano / Published on
|
5/7/2014
|
ISBN
|
978-83-7769-518-0 (9788377695180)
|
EAN/UPC
|
9788377695180
|
Stan produktu / Condition
|
nowy / new - sprzedajemy wyłącznie nowe nieużywane produkty
|
Krystyna Nepomucka – autorka ponad 30 powieści dla dorosłych i młodzieży. Studiowała medycynę, nauki prawno-administracyjne, plastykę, filologię polską, a więc spróbowała wszystkiego po trochu. Prze lata pracowała w „Za i Przeciw” i „Chłopskiej Drodze”. Zadebiutowała w 1945 r. na łamach „Wiadomości Londyńskich” powieścią w odcinkach „Romans z Busiem”. Została ona wydana w Polsce dopiero w 1960 r. pod tytułem „Małżeństwo niedoskonałe”.
W kolekcji „Pamiętniki pisane szminką” prezentujemy całą twórczość pisarki.
Będziemy śledzić dalsze pogmatwane losy głównej bohaterki oraz jej najbliższych. Właściwie już rozwiedziona lekarka samotnie wychowuje maleńką córeczkę. Powojenna rzeczywistość zmusza ją do podróży po różnych miastach Polski, a życie wciąż przynosi przykre niespodzianki, których autorami są ojciec pijanica, komiczny jeszcze mąż Busio, zły duch rodziny Wykolejeniec, a także tajemniczy angielski korespondent…
„Ja, Maciek i Marylka postanowiliśmy wydać babunię za mąż za pana Blina z kanonierki. Ostatni raz widzieli się, gdy pan Blin był porucznikiem, a babunia miała siedemnaście lat. Wtedy właśnie wyznał on jej swoją miłość w „gołębiowy” sposób i babunia przyjęła oświadczyny, bo była także śmiertelnie zakochana. Ja wiem, że go wciąż kocha, bo kiedy go wspomina, to płacze albo ręce się jej trzęsą i pragnie śmierci, która jedna może ich połączyć, jeśli oboje trafią do nieba. Babunia wciąż wieczorem o to niebo dla siebie się modli i wierzy, że z pewnością on się tam też znajdzie, bo to szlachetny człowiek.”