Kolejny tom autora, który swoje utwory nazywa ciekawymi historiami publicystycznymi. I ma rację, bo jego wiersze w jakiś sposób uzupełniają lukę ,między pozornie zobiektywizowanym światem przekazywanych nam przez media informacji, a dziennikarskimi, prasowymi publikacjami. Autor tę lukę wypełnia oryginalnie i prześmiewczo, ale jak zawsze, kiedy mamy do czynienia z wartościowymi tekstami, w taki sposób, że towarzyszy nam refleksja nad przysłowiowymi przypadłościami losu, wynaturzeniami społecznymi czy politycznymi. Dużo w tej satyrze jest zaskakujących pomysłów, trafnych puent i odniesień do tego wszystkiego, co nas niepokoi, smuci, przeraża, co przed oczy, bywa i tak, że z dnia na dzień serwuje nam otaczająca nas rzeczywistość. Mądra i mimo wszystko ciepła w swym przesłaniu książka.