„Wiersze jak szlachetne kamienie”. Wypiski, „Twórczość” 6/1997 „Wyczytuję z niej (Pani poezji) jej wymyślność i swojskość, kobiecą subtelność i – proszę wybaczyć – kobiecą rubaszność, coś co tak naz

W najwyższym stopniu wzniesień chwili ciszą otuloną myśli złote w głosie czasów dłuższych oczekiwań na jedności trwałych pragnień co najintensywniej podprogowo przechodzące w całość wierszem

Aby czytać i rozumieć poezję, trzeba być wrażliwym na piękno wyższe. Tomik jest efektem wieloletniej pracy. Pierwszy wiersz napisałem ponad 20 lat temu i ciągle piszę. Większość utworów nacechowana j

Jan Kochanowski określił zbiór swoich fraszek tak:

Najdziesz tu fraszkę dobrą, najdziesz złą i średnią,Nie wszytkoć mury wiodą materyją przednią:Z boków cegłę rumieńszą i kamień ciosany,W pośrzodek

Poezja Jakuba Pacześniaka jest wyciszona, minimalistyczna, utrzymana w duchu twórczości Juliana Przybosia, którego autor wymienia wśród swoich mistrzów obok Norwida i Eliota. Rzeczywistość przedstaw

Sierpień macha nam już z szybko oddalającego się pociągu, możemy jednak w każdej chwili przywołać sobie jego rozedrganą atmosferę, jego kolor, jego moc. Wystarczy tylko rozpalić zapałkę wyobraźni alb

Dobro, pasje, marzenia, miłość… – to nie tylko pojedyncze, oderwane od siebie wyrazy, ale obrazy, które poeta z nich tworzy. Obrazy kameralne a zarazem intymne – jak intymne są uczucia i relacje. Tr

Jak pisze sama Autorka, są to wyłowione, odcedzone wiersze własne i przekłady zjęzyka czeskiego. Wybitna poetka polska, która tutaj motywy wody i niewody, picia inie picia, życia i n

Oddychanie, spacerowanie, obserwowanie parku, picie herbaty, siadanie na fotelu, przejeżdżanie palcem po powierzchni przedmiotów, pisanie wierszy. Dla autorek takich jak Paulina Mularczyk poezja je

Tom wierszy Listopady Iwony Ochodek-Szpak jest opowieścią o tęsknocie, samotności oraz spotkaniach ze sztuką, która jest tu obszarem gęsto zamieszkanym, pełnym symboli. Poetka z rozwagą gromadzi ob

Wieloduszne pieśni ze szpitalnych cel, półprzytomne zapiski, słowa chwytane jak oddechy przeciw letargowi. W drugiej książce poetyckiej Paulina Pidzik dzieli z czytelnikami doświadczenia graniczne

BIAŁE, PUSZYSTE DYWANY Kiedy biorę do ręki plik kartek z projektem nowej książki poetyckiej, zawsze obawiam się, że za chwilę usłyszę szelest jesiennych liści, będę spacerował po ukwieconych łąkach,

Zbiór wierszy powstałych na przestrzeni kilku ostatnich dekad. W swej poezji autorka pochyla się z czułością nad słabszym, uboższym, bardziej nieporadnym, pisze szorstko o bezwzględności i surowości