Początek dwudziestego stulecia. Hulaszcza,

materialistyczna francuska Riwiera z Niceą

i Monte Carlo i pełen zabytków przeszłości

włoski Rzym. Wszędzie zaś Polacy pośród

międzynarodowego towarzystwa.

On - Jerzy Dubieński - czarnooki zblazowany

poszukiwacz własnej drogi, trochę poeta,

trochę sybaryta, trochę kobieciarz, trochę

idealista. Ona - Anna Oleska - śliczna,

prostolinijna, dziarska wdowa z małą córeczką

i... niedostępnym opiekunem.

A pomiędzy nimi: piękna egzotyczna

intrygantka Fernanda de Sertonville

i rodzina z pełnym hipokryzji, gołosłownym

systemem wartości oraz krąg hedonistycznych

znajomych.

Weyssenhoff zmusza do myślenia, zadając

pytania o kondycję moralną rodaków,

ich poplątane pojęcie dobra i zła, dziwne

życiowe cele i wybory czy błędne rozumienie

etykiety, moralności i honoru.