Kobieta rozdarta, kobieta uwolniona, narratorką jest pisarka próbująca opowiedzieć historię Blanche, olśniewającej śpiewaczki operowej pochłoniętej przez śmierć. Ale przede wszystkim jest matką Sylvestra, autystycznego dziecka, które rozpaczliwie pragnie sprowadzić na świat i do życia innych. Jednak w tej walce mały kanibalistyczny książę pożera zdania, słowa swojej pisarskiej matki. Od tego momentu na kartach książki rozwija się prawdziwy duet, dialog między dwoma głosami, między dwiema kobietami: jedną, wspaniale przyziemną, konfrontującą się ze wszystkimi zakazami i uprzedzeniami, które zagrażają jej dziecku; drugą, pełną pasji powieściopisarką, której nadzieje i rozpacze splatają się z nadziejami i rozpaczami Blanche, jej bohaterki. Opublikowany w 1990 roku przez Actes Sud, ten ekstrawagancki, nieklasyfikowalny tekst otrzymał Prix Goncourt des Lycens (Nagrodę Goncourtów dla uczniów szkół średnich).