Longplay SX 1612 Polskich Nagrań z jedenastoma piosenkami Anny German utrwala na tej płycie artystyczne oblicze Piosenkarki, którego jedną z cech była niezależność i nie uleganie sezonowym modom. Mieliśmy już przecież zaawansowane lata siedemdziesiąte i wydawać by się mogło, że na piosenki utrzymane w stylu starego tanga („Tylko w tangu”) czy najprawdziwszego bostona („Kosmiczny walc”), czas przeminął. Na artyzm tak wysokiego lotu miejsce jest wszędzie i zawsze.

Oto więc kolejna, piękna płyta Anny German utrzymana w tonacji refleksyjno-nostalgicznej, choć finałowy „Trębacz Franio” zdecydowanie tonację tę rozjaśnia.