Szewcy. Naukowa sztuka ze „śpiewkami” w trzech aktach należy do kanonu literatury polskiej. W czasach kiedy nad Europą zawisła groźba komunizmu i faszyzmu, Witkiewicz podjął temat rewolucji i totalitaryzmu w formie groteskowego dramatu modernistycznego. Bohaterami utworu są z jednej strony szewcy, skarżący się na trudy swojej pracy i głęboko przekonani, że są ofi arami krzywdy społecznej, a z drugiej – ich ciemiężyciele: Robert Scurvy i jego dziarscy chłopcy. Roszczeniowa postawa prowadzi szewców od buntu do rewolucji, a wreszcie do przejęcia władzy i narzucenia rządów terroru. Jednak rywalizacja o władzę przynosi nowy przewrót, na czele którego stoi Hiper-Robociarz. Toruje on drogę do władzy towarzyszowi X i towarzyszowi Abramowskiemu. Katastroficzna, a zarazem prorocza wizja przyszłego społeczeństwa, jaką kreśli Witkiewicz, mówi o mechanizacji relacji międzyludzkich i upadku cywilizacji.

Utwór Witkiewicza i rozwinięte w nim idee formalne – między innymi idea postdramatyczności, zainspirowały wielu twórców teatru polskiego, między innymi Tadeusza Kantora i Jerzego Jarockiego. Szewcy należą do najczęściej wystawianych sztuk teatralnych w Polsce.

Lektura dla szkół średnich