Sienkiewicz precyzyjnie i bezwzględnie rozprawia się z absurdem socjalizmu;

zdecydowanie piętnuje utratę wiary w tradycyjny system wartości;

domaga się odpowiedzialności za złe czyny;

uświadamia Czytelnikowi, że czasem koniec jest smutny, a konsekwencje opłakane.