Czy dramaturgia Siergieja Kowalowa może być interesująca i atrakcyjna dla polskiego odbiorcy? Nie mam wątpliwości, że tak. Jest to bowiem twórczość o ogromnym potencjale scenicznym, odsłaniająca najbardziej aktualne problemy, lęki i tęsknoty współczesnego człowieka, narodowe i indywidualne traumy, uniwersalne pragnienia, potrzeby i nadzieje. Twórczość, w której hermeneutyczna gra z tekstami kultury europejskiej zabiera odbiorcę w pasjonującą podróż w nieznane światy skąd powraca się kimś innym.